از ویژگی های اصلی لیفتراک ها می توان به درجه بالای مکانیزاسیون، انعطاف پذیری، تطبیق پذیری و راحتی برای حمل و نقل گروهی پالت و حمل و نقل کانتینری اشاره کرد. لیفتراکها با استفاده از انواع دستگاههای چیدن خودکار یا در ترکیب با چنگال و پالت، بدون نیاز به نیروی کمکی بدنی کارگران، میتوانند به مکانیزاسیون کامل کار بارگیری و تخلیه دست یابند. لیفتراک ها دارای ساختار جمع و جور، شعاع عملیاتی کوچک، فاصله محوری کوچک، وزن سبک هستند، می توانند خودسرانه در منطقه عملیاتی حرکت کنند و همچنین می توانند با سایر تجهیزات حمل و نقل، با تحرک و انعطاف پذیری خوب همکاری کنند. لیفتراک ها را می توان در انبارها، ایستگاه ها، اسکله ها و بنادر و موارد دیگر استفاده کرد. هنگامی که آنها همراه با پالت استفاده می شوند، می توانند راندمان عملیاتی را تا حد زیادی بهبود بخشند و نیروی کار را ذخیره کنند.
لیفتراک ها را می توان با توجه به سناریوهای مختلف استفاده و الزامات عملکردی به انواع مختلفی تقسیم کرد. به عنوان مثال، لیفتراک های انبار شامل پالت تراک برقی، استکر پالت برقی، لیفتراک دستی، لیفتراک برقی و غیره می باشد. پالت تراک های برقی عمدتاً برای جابجایی افقی و بارگیری و تخلیه بار در انبارها استفاده می شوند، در حالی که استکرهای پالت برقی برای انباشتن بار و بارگیری و تخلیه بار در انبارها مناسب هستند. ریچ تراک اغلب برای عملیات چیدن و چیدن در ارتفاع متوسط در انبارها استفاده می شود.
این ویژگیهای لیفتراک باعث میشود که آنها به طور گسترده در صنایع لجستیک و انبارداری مورد استفاده قرار گیرند و بازده عملیاتی را بهبود بخشد و هزینههای نیروی کار را کاهش دهد.